| Busara's profileBeerPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
BeerMay 09 เมื่อฉันต้องเป็นแม่งานจัดงานเลี้ยงรุ่นอันเนื่องมาจากประสบการณ์ตรงที่เพิ่งได้เป็นคนจัดงานเลี้ยงรุ่นมาหมาด ๆ ก็เลยทำให้อยากนำประสบการณ์มาถ่ายทอดให้คนที่สนใจได้อ่านกัน
แรกเริ่มเดิมที ไม่เคยได้เป็นแม่งานอะไรกับเค้าซักทีหรอก แต่งานนี้เป็นความบังเอิญที่อาจเรียกได้ว่าตกกระไดพลอยโจน(แต่ก็เต็มใจที่จะกระโจนลงไปด้วย) ก็ได้ ก็ด้วยความที่เราและบรรดาผองเพื่อนก็ได้จบการศึกษาจากรั้วมหาวิทยาลัยมาแล้วก็หลายปี ก็เลยทำให้เพื่อน ๆ อยากจะรวมตัวกันซักครั้ง เพื่อมาเจอหน้ากันมาพบปะพูดคุย เล่าประสบการณ์ระหว่างที่จบการศึกษากันไปแล้วให้กันและกันฟัง และอยากรู้ความคืบหน้าของชีวิตแต่ละคนว่าพัฒนาการไปทางใดกันบ้าง ดังนั้นก็ได้เกิดการก่อหวอด โดยจุดประกายความคิดขึ้นในเวบบอร์ดของรุ่นว่าน่าจะมาเลี้ยงรุ่นกันซะทีจะดีไหมหนอ
ตอนที่ขอความเห็นกันในเวบบอร์ดเนี่ย แต่ละคนก็อยากที่จะมาเจอเพื่อนทั้งนั้นล่ะ ต่างก็ขานรับกันเป็นสียงเดียวว่า อยากเจอ ๆๆ จัดซะทีเถอะรอมานานแล้ว เราก็เลย เอ้าอยากเจอก็นัดสถานที่มาซิ จะได้เจอกันให้สมอยาก...เอาเลย เรื่องกล้วย ๆ แค่นัดสถานที่แล้วก็มาเจอกันที่ร้านไหนซักร้านก็พอ มาคุย ๆ กิน ๆ แล้วก็กลับ ไม่เห็นจะยากเลย คิดดั่งนี้แล้ว เราก็ร่อนอีเมลล์เลยค่ะ แจ้งเพื่อนที่อยู่ในเมลล์ลิสท์ ทุกคนและกำกับในอีเมลล์ด้วยว่าช่วยส่งต่อเพื่อนตัวเองอีกที จะได้รู้ข่าวคราวกันอย่างทั่วถึง แต่เอ๋...มันชักจะไม่ง่ายอย่างที่คิดแฮะ เมื่อมีเพื่อนที่มากประสบการณ์ในเรื่องนี้ช่วยแนะนำว่า แค่แจ้งให้ทราบอย่างเดียวน่ะ ไม่พอค่ะคุณ ต้องให้เพื่อนคอนเฟิร์มด้วยการโอนเงินมาให้ด้วยจะได้ทราบจำนวนเพื่อนแน่นอน และจะได้จองพื้นที่จัดเลี้ยงถูก เพราะได้ที่บอกเราว่าจะมา เอาเข้าจริง คุณท่าน หรือคุณเธออาจจะติดงาน ติดธุระมาไม่ได้จนทำให้คนจัดงานต้องเจ๊งไปก็ได้ ดังนั้นเราต้องป้องกันตัวเองไว้ก่อนด้วยการให้เพื่อนโอนเงินมาค่ะ...ทั้งนี้ก็เพื่อที่เราจะได้เผื่อที่ไว้ถูก และสั่งอาหารล่วงหน้าได้อย่างพอดีกับผู้ร่วมงาน...อันนี้สำคัญมากนะคะ ต้องให้เพื่อนโอนเงินมา หรือทำการเก็บเงินก่อนล่วงหน้า พยายามอย่าใจอ่อนให้ไปจ่ายหน้างาน เว้นแต่สุดวิสัย ไม่สะดวกจริง ๆ ค่อยผ่อนปรนได้ (แต่งานนี้อิฉันก็หวิดไป เพราะเอาเข้าจริงก็มีเพื่อนโอนเงินมาแค่ 6 คน แต่ก็ยังดีที่เพื่อนมาจริง ๆ 32 คน รอดไปค่ะ)
แค่ให้โอนเงินมาแล้วจองสถานที่ และสั่งอาหารยังไม่พอนะคะ ในงานควรจะมีกิจกรรมให้เพื่อน ๆ ได้ทำร่วมกันด้วย เช่น เล่นเกม (งานนี้อิฉันเล่นเกมทายชื่อเพื่อนจากรูปที่ปิดหน้าไว้ครึ่งหนึ่ง คล้ายเกมทศกัณฑ์) มีสไลด์โชว์รูปภาพในอดีต ปัจุบันอะไรก็แล้วแต่ สุดแต่จะหาได้ ถ้าได้ภาพหลุด ๆ มาเยอะ ๆ ก็จะเรียกเสียงฮา กรี๊ดกร๊าดกันทั้งงานเชียวล่ะ เอ้า ไหน ๆ ก็ไหน ๆ หลวมตัวเข้ามาซะขนาดนี้ ฉันก็จะลุยต่อไปล่ะ ร่อนเมลล์ให้เพื่อนช่วยส่งรูปให้ บ้าง ไปค้นรูปเก่า ๆ ของตัวเองบ้าง แอบดึงจาก space ของเพื่อนบ้างจนกระทั่งได้รูปมา 300 กว่ารูป โชคดีที่หวานใจเป็นหนุ่มนักเทคโนโลยี คอยช่วยเหลือทำสไลด์ และแปลงเป็นวีซีดีให้ก็เลยทำให้งานนี้สำเร็จไปได้ ยังไม่พอนะคะ ก่อนวันงาน คุณต้องเตรียมรับโทรศัพท์จากเพื่อนที่เคยคอนเฟิร์มว่าจะมา แต่มาปฏิเสธเอาวันสุดท้ายว่า ติดธุระ ไปสัมมนากับที่ทำงาน แม่ป่วย จะกลับบ้าน ไปต่างจังหวัด ไปต่างประเทศ ตารางงานไม่ว่างพอดี ไปแล้วกลัวไม่มีเพื่อนคุย เพื่อนคนนั้นไม่ไป ก็เลยไม่ไป ไปตรวจซีสต์ สถานที่อยู่ไกล กลัวกลับดึก กลัวไปแล้วไม่มีเพื่อนกลับหรือไม่แน่ใจอ่ะ ไว้เจอที่งานเลยละกัน อะไรอีกจิปาถะ 108 เหตุผลที่เพื่อนที่เคยบอกว่าอยากมางานจะเอามาใช้ในวันสุดท้ายที่จะไปร่วมงานกะคุณ โอ้โห คนจัดแทบจะเป็นลมค่ะคุณ ไหงทำกันได้ลงคอ นี่แหละเค้าถึงว่าอย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจเพื่อน ถ้าเอาให้แน่ก็แค่โอนตังค์มาก่อน อิ อิ..แต่เอ๋ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีแต่เพื่อนแบบนี้นะคุณ เพื่อนที่อยากมาใจจะขาด แบบว่าไม่ว่าชั้นจะอยู่อีกซีกโลกนึงชั้นก็จะมาไรเงี้ย ก็มีอยู่นะ ทั้งประเภทอยู่เหนือสุด ใต้สุด ขึ้นรถขึ้นรานั่งกันมาเป็นวัน ๆ ก็ยังอุตส่าห์ดั้นด้นมาก็มี อันนี้และทำให้คนจัดงานซึ้งน้ำใจอยากจะกราบงาม ๆ ในความตั้งใจจริงของคุณ ๆ เหล่านี้ เอาล่ะ อย่างไรก็แล้วแต่งานนนี้ฉันก็ได้ฝ่าฟันจนผ่านมาได้ด้วยดีในระดับหนึ่งเชียวล่ะ เพื่อนที่มาก็ประทับใจกันพอสมควร ถือว่าผ่านละกัน แต่งานหน้าคงต้องขอคิดก่อน อืม แต่ก็ถ้าให้ทำอีกก็น่าจะได้นะ ถ้าเพื่อนช่วยโอนตังค์ ๆๆ มาให้ก่อนให้คนจัดอุ่นใจว่ายังไงมันก็ต้องเสียดายตังค์กันมั่งแหละ ติดธุระยังไงก็อาจจะพยายามเลื่อน เพราะไม่อยากเสียตังค์ฟรีอะไรแบบเนี้ย...แต่จริง ๆ แล้ว การมาด้วยใจน่าจะดีที่สุดนะ เพราะว่าเราเชื่อว่าเพื่อนน่ะยังไงความรักความผูกพันมันก็ยังคงอยู่ จากกันไปนาน ๆ ก็มาเจอกันซะหน่อยก็ดีนะ ...เอาเป็นว่างานหน้าถ้ายังอยากให้ช่วยจัดก็ยินดีละกัน มีประสบการณ์แล้วนี่นา...  |
|
||||
|
|
